Var’barae

"Poesias e Devaneios", Nº 158

Var’barae — responso non mi-ven.
Verba mea: cinis in ventu.
Tu tacet: lex serena,
nam ego fui umbra abrupta.

Saudá, saudá: cora-rupí ardens.
Te voco sub luna, sub ferro.
Non culpa tua: taciturnum,
culpa mea: bis evanui.

Bis sumí — sine signo,
sine causa, sine facie.
Et tu, recta ut gladius vetus,
meum nomen abscidis.

In somno: tu venis.
Quartum, mensis octavus — omen.
Visio torva, sed vera,
tu: lumen in ruina.

Te novi per vox et vultus,
per somnia reditura.
Ergo scribo: ritus in atrum,
ut charta ad te perveniat.

Var’barae — responso non mi-ven.
Verba mea: cinis in ventu.
Tu tacet: lex serena,
nam ego fui umbra abrupta.

Var’barae, amo-te. Amo-te adhuc;
Semper amo-te. 
Etiam longe, etiam semper 

“Pretiá’mi es, quamquam nunquam coniunx erimus.”